Regen

Dit is iets prachtigs om je niet alleen VANDAAG te herinneren,
het is belangrijk om hier IEDERE DAG aan te denken.

Het bracht mij tot tranen toen ik dit las, en de hoop
dat het zou gaan regenen vandaag.

Ze had boodschappen gedaan in de supermarkt met haar
mama. Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige
roodharige sproetige beeld van onschuld.

Het stortregende buiten. De soort regen dat goten en
afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde
te raken, dat het geen tijd had om de straal wat zachter
te zetten

We stonden allemaal onder de luifel en de ingang van de
supermarkt. We wachtten, sommigen geduldig, anderen
geirriteerd, omdat de natuur hun haastige dag in de war
had gegooid.

Ik ben altijd wat dromerig als het regent.
Ik verdwijn in het geluid, en in het gezicht dat de hemel
het vuil en het stof van de wereld afspoeld.
Herinneringen van rennen, en spetteren als een kind, zo
zorgeloos stroomden binnen als een welkome onderbreking
ven een dag met zorgen.

Haar stem was zo mooi toen het de hynotische trance
onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten, "Mama,
laten we door de regen gaan rennen," zei ze.
 
"Wat?" Vroeg Mama. 

"Laten we door de regen gaan rennen!" Herhaalde ze.

"Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt,"
antwoordde mama.

Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde:
"Mama, laten we door de regen gaan rennen."

"We worden doornat als we dat doen," zei mama. 

"Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei
vanmorgen," zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm
trok.

"Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden
rennen en niet nat zouden worden? "

"Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte
over zijn kanker, toen zei je, 'Als God ons hierdoorheen
kan helpen, kan hij ons door alles heen helpen! "

Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders
hoorde als de regen. We stonden allemaal doodstil.
De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg.
Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.

Sommigen zouden het weglachen, of haar voor gek uitmaken.
Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof.

"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen.
Als God ons nat laat worden, nou, dan hadden we misschien juist
een wasbeurt nodig," zei mama.

En daar gingen ze. We stonden daar allemaal te kijken en te
lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door,
en jawel, door de plassen. Ze hielden hun boodschappentassen
boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat.
Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's. En ja, ik ook.
Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
 
Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiele
bezittingen en je gezondheid wegnemen
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om tijd te maken en de gelegenheden te
pakken om elke dag herinneringen te maken.

Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen
en een tijd.

Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren
aan het leven. Ik hoop dat je het leuk vind.

IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT
OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.

Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon
te vinden, een uur hen te waarderen, en dag om van hen te
houden, maar een heel leven om hen te vergeten.
Stuur dit naar mensen die je nooit zal vergeten en vergeet
niet om het ook naar de persoon te sturen die het naar jou
gestuurd heeft.
Het is een korte boodschap om ze te laten weten dat je ze
nooit zal vergeten.
Als je het naar niemand doorstuurt, dan betekent dat dat je
gehaast bent. Neem de tijd om te leven!

*Houdt contact met je vrienden, je weet nooit
wanneer je elkaar nodig hebt.

~ schijver onbekend ~

~vertaald door Anneke van Nuus~