|
De
brief
Ruth
liep
naar
haar
brievenbus
en
ze
zag
daar
alleen
maar
een
brief
liggen.
Ze
pakte
hem
op
en
bekeek
hem
voordat
ze
hem
opende,
en
keek
weer
naar
de
envelop.
Er
zat
geen
postzegel
op,
geen
poststempel,
alleen
haar
naam
en
adres.
Ze
las
de
brief:
Lieve
Ruth:
Ik
ben
in
de
buurt
a.s.
zaterdag
middag
en
ik
wil
even
langskomen
voor
een
bezoekje.
Veel
Liefs,
Jezus
|
Haar
handen
beefden
toen
ze
de
brief
op
de
tafel
legde.
"Waarom
zou
Jezus
mij
willen
bezoeken?
Ik
ben
niets
bijzonders.
Ik
heb
niets
te
bieden."
Terwijl
ze
dat
dacht,
kwamen
haar
lege
keukenkastjes
in
haar
gedachten,
"Oh
mijn
hemel,
ik
heb
werkelijk
niets
te
bieden.
Ik
moet
snel
naar
de
supermarkt
en
iets
halen
voor
het
diner.
Ze
keek
in
haar
portemonnee
en
telde
wat
erin
zat.
5
Euro
en
40
cent.
"Nou,
ik
kan
daar
tenminste
brood
en
vleeswaar
voor
krijgen."
Ze
pakte
haar
jas
en
haastte
zich
naar
de
deur.
Een
stokbrood,
een
half
pond
gesneden
kalkoen,
en
een
pak
melk...toen
bleef
er
nog
12
cent
over
waar
ze
het
tot
maandag
mee
moest
doen.
Desalniettemin
voelde
ze
zich
goed
toen
ze
weer
naar
huis
ging,
haar
povere
maaltijd
onder
haar
arm
geklemd.
"Hee
dame,
kunt
u
ons
helpen
dame?"
Ruth
was
zo
geobserdeerd
door
haar
diner
plannen,
dat
ze
de
2
figuren
niet
had
opgemerkt
die
in
een
steegje
inelkaar
gedoken
stonden.
Een
man
en
en
vrouw,
beide
in
lompen
gehuld.
"Kijk
dame,
ik
heb
geen
werk,
weet
u,
en
mijn
vrouw
en
ik
moeten
hier
op
straat
leven,
en,
nou,
het
is
koud
en
we
hebben
honger,
en,
nou,
als
u
ons
kan
helpen,
zouden
we
dat
heel
erg
fijn
vinden."
Ruth
bekeek
ze
allebei.
Ze
waren
vies,
ze
stonken,
en
ze
was
er
zeker
van
dat
ze
ergens
werk
zouden
kunnen
vinden
als
ze
dat
echt
wilden.
"Meneer,
ik
zou
u
graag
willen
helpen,
maar
ik
ben
zelf
ook
arm.
Al
wat
ik
heb
is
wat
snijwaar
en
brood,
en
ik
heb
een
belangrijke
gast
voor
het
diner
vanavond
en
ik
was
van
plan
om
dit
voor
het
diner
te
maken
voor
Hem."
"Nou
ja,
okee
dame,
ik
begrijp
het.
Toch
bedankt."
De
man
sloeg
zijn
arm
om
de
vrouw
heen,
draaide
zich
om
en
liep
terug
het
steegje
in.
Toen
ze
hen
zag
weglopen,
voelde
Ruth
een
bekende
twinkel
in
haar
hart.
"Meneer,
wacht!"
Het
stel
stopte
en
draaide
zich
om
toen
ze
achter
hen
aanrende.
"Kijk,
waarom
neemt
u
dit
eten
niet.
Ik
zie
wel
iets
anders
te
vinden
wat
ik
mijn
gast
kan
aanbieden."
Ze
gaf
de
man
haar
tas
met
boodschappen.
"Dank
u
wel
dame.
Heel
erg
bedankt!"
"Ja,
dank
u
wel!"
Het
was
de
vrouw
van
de
man,
en
Ruth
zag
nu
dat
ze
rilde.
"Weet
u,
Ik
heb
thuis
een
andere
jas.
Hier,
neem
deze
maar."
Ruth
deed
haar
jas
uit
en
legde
hem
over
de
schouders
van
de
vrouw.
Toen
liep
ze
lachend
naar
huis...zonder
haar
jas
en
niets
om
haar
gast
aan
te
bieden.
"Dank
u
wel
dame!
Heel
erg
bedankt!"
Ruth
had
het
koud
toen
ze
thuis
aankwam,
en
ook
bezorgd.
Jezus
zou
haar
zo
komen
bezoeken
en
ze
had
niets
om
hem
aan
te
bieden
Ze
zocht
in
haar
tas
naar
de
voordeursleutel.
Maar
toen
ontdekte
ze
een
andere
envelop
in
haar
brievenbus.
"Dat
is
vreemd.
De
postbode
komt
gewoonlijk
niet
2
keer
op
en
dag
."
Ze
nam
de
envelop
uit
de
brievenbus
en
maakte
hem
open.
Lieve
Ruth:
Het
was
zo
fijn
om
je
weer
te
zien.
Dank
je
wel
voor
de
fijne
maaltijd.
En
ook
bedankt
voor
de
fijne
jas.
Veel
Liefs,
Jezus
|
Het
was
nog
steeds
koud,
maar
zelfs
zonder
haar
jas,
voelde
ze
dat
nu
niet
langer.
Als
je
van
Jezus
houdt,
stuur
dit
dan
door
naar
10
mensen.
Hou
deze
boodschap
niet
vast.
Deze
mantra
moet
je
binnen
96
uur
doorsturen.
Je
zult
dan
een
zeer
prettige
verassing
krijgen.
Dit
is
waar,
zelfs
als
je
niet
bijgelovig
bent.
Er
zullen
heel
goede
dingen
gebeuren
met
iedereen
die
met
dit
verhaal
in
aanraking
komt.
Prijs
de
Heer,
Moge
Hij
ons
vergeven.
DEUTERONOMY-32**Verse
41
W.R.&
W.D.
Enterprises
LLC.
Dave
&
Cat
Horton
vertaald
door
Anneke
van
Nuus
|
