zachtheid

Zachtheid

Zachtjes kabbelen vele zielen voort
op de oceaan die ontwikkeling heet,
regen en stormen doorstaan zij
elkander bij de hand nemend,
en elkaar voorttrekkend tegen krachtige stromingen in.
Kom mijn lief, laat u uzelve niet uit uw baan drijven,
ik zal u bij de hand nemen
in liefde en zachtheid, alleen in liefde en zachtheid.
Vele zielen zijn afgedreven,
laten wij een keten vormen, elkander bij de hand nemen,
zodat wij ook diegenen bereiken kunnen
die alreeds ver zijn afgedreven.
Het is nooit te laat om liefde te geven.
Het is nooit te laat om een afgedrevene de hand te reiken.
Samen kabbelen wij voort, samen kabbelen wij voort,
doorstaan wij stormen, doorstaan wij slagregens.
Zelfs de grootste orkaan gelijkt een briesje
als wij elkander bij de hand nemen,
en samen voortgaan, in liefde en zachtheid
naar het Licht, het Licht der Liefde,
het Licht der Zachtheid
het Licht van het AL.
Samen, alleen maar samen
naar het Licht der Liefde en Zachtheid,
het Licht van het AL.

Copyright © Anneke van Nuus

terug naar het gedichten-hoekje