Ik droomde eens
en zie ik liep
aan 't strand
bij lage tij.
ik was daar niet
alleen, want ook
de Heer liep aan
mijn zij.
We liepen samen
het leven door
en lieten in het
zand
een spoor van
stappen, twee
aan twee;
de Heer liep aan
mijn hand.
Ik stopte en
keek achter mij
en zag mijn
levensloop
in tijden van
geluk en vreugd
van diepe smart
en hoop.
Maar als ik goed
het spoor bekeek
zag, langs de
hele baan
daar waar het
juist het
moeilijkst was,
maar één paar
stappen staan...
Ik zei toen: "Heer
waarom dan toch?
Juist toen ik U
nodig had;
juist toen ik
zelf geen
uitkomst zag
op het zwaarste
deel van mijn
pad."
De Heer keek
toen vol liefde
mij aan
en antwoordde op
mijn vragen:
"Mijn lieve
kind, toen 't
moeilijk was,
toen heb Ik je
gedragen."
Mary
Stevenson
|
|
|
|
