BEELDMEDITATIE. Bij de Byzantijnse icoon (12e eeuw): ‘Moeder Gods van Wladimir, Tretjakowgalerij, Moskow. 

Moeder der Erbarming

Ik wou heel mijn hart voor u uitstorten. Daarvoor was ik gekomen. En toen ik opkeek, rustten uw ogen op mij. Heel stil. Stil als de eeuwigheid. Schouwen en mij laten aanschouwen - enkel dat heeft nog belang. De tijd is als uitgeveegd, meegenomen door uw ogen die mij niet meer loslaten. Uit eindeloze verten duiken zij op - en in oneindigheid duiken zij weer onder. Zij kijken niet naar de liefkozing van de kleine Emmanuel, maar ze zien mij en ik ga daarin mee. Mee naar de oergrond der liefde; naar het doel van onze verlossing, waar je God mag zien zoals Hij is. 

Maria, gij straalt van God. En nu ik hier voor u sta doorstralen uw ogen mij. En zij doorstralen de wereld. Licht en schaduw zijn anders verdeeld dan tevoren. Ook de verhoudingen. Niet zó dat alles kleiner wordt, maar, zoals wanneer je vanaf de bergkam in het dal kijkt. Wat tevoren groot en machtig leek, lijkt samengeschrompeld als een luchtballon zonder lucht. En wat geen betekenis had is belangrijk geworden, en diep. Het vergankelijke is meer verhuld, het blijvende straalt.

Gij, Maria, gij zegt niets, gij doet niets. Gij schouwt. Sinds eeuwen en over eeuwen heen schouwt gij. Dat werd velen tot heil, die zoals ik, een ogenblik lang in uw ogen de volmaaktheid hebben aanschouwd. Een afglans van de komende heerlijkheid. 

‘Moeder der Erbarming’ - zo aanroept u uw Russisch volk – U bent licht op de weg. Ook als deze weg door de kommer van dagen en weken en jaren voortkruipt. Want de weg eindigt bij God, in de heerlijkheid van het eeuwig leven. Als Moeder van de Verlosser zijt gij die weg zelf gegaan. Vanaf uw eerste ’ja’ in Nazareth tot uw laatste ‘ja’ onder het kruis. Alles van toen staat op uw aangezicht geschreven. Maar als geléden leed. Als gedróógde tranen. Als overwónnen sterven. Vanwege de Verrijzenis. Dat maakt u nabij en tezelfdertijd ongenaakbaar. Ook voor de apostelen was de Verrezene Dezelfde en tegelijkertijd anders. 
‘Moeder Gods van Wladimir’, Ik bid: kijk mij na nu ik ga. Behoud mij in uw ogen, opdat ik voor altijd weet: ‘Alles is anders geworden’. Want alleen dit telt: ‘Christus is verrezen. En wij zullen op Hem gelijken. Amen, Amen, Amen, Alleluja, Alleluja, Alleluja !!!

Russische tekst, van onbekende herkomst 

Met dank aan Anne Koole -Bart voor het delen van deze bijdrage